Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

Μεγάλη Παρασκευή – Αποκαθήλωση


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Αποκαθηλωση...Παντα μ'εντυπωσιαζε αυτη η λεξη.Μονο που τοτε δεν την ψηλαφουσα με νοημα ανθρωπινο μεσα μου.
Σημερα το αποζητω απελπισμενα.Δεν σκουπιζω τα ματια μου,τ'αφηνω να χυθουν ποταμι.Μονο ενωνω τα χερια και προσευχομαι να γινει το θαυμα.Σφιγγω τα δοντια...Τρεμω...Φοβαμαι...Κρυωνω...
Πιστη!Ταυτοσημο με την ανασταση.Την οποια.Ο θανατος μου μοιαζει τοσο μικρος αυτη τη στιγμη,τοσο ανωδυνα υπαρκτος.Καρφωνω το βλεμμα στο σταυρο,στην κορυφη του ναου και θελω να βγαλω μια κραυγη...
Σωπαινω ομως...
φιλι πασχαλινο