Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008

«Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις»

Το άκουσα κι αυτό στην τηλεόραση, τις προάλλες: Κάποιος «τηλεοπτικός φελλός» - TV persona [Ονόματα δεν λέμε, υπολείψεις δεν θίγουμε… Άλλωστε σημασία για μένα δεν έχουν τα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά η συγκεκριμένη κατάσταση…] ευχήθηκε «να σωθούμε από τους φελλούς». Και το είπε αυτό [το τόσο σημαντικό, το ευκταίο από όλους μας!...] αυτό το πρόσωπο, που προφανώς δεν είχε συνείδηση της κατάστασής του…
Ή μήπως η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη; Μήπως εντάσσεται σε μια προσπάθεια, συνειδητή ή ασυνείδητη, σε ένα σχέδιο να «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης»;... Μήπως οι «ψευδοπροφήτες» μέμφονται τους προφήτες, οι ανήθικοι κατηγορούν τους ηθικούς για ανηθικότητα, όσοι «έχουν λερωμένη την φωλιά τους» σπιλώνουν τους αδιάφθορους και… τρέχα γύρευε!...
Πρέπει να προσέχουμε μην χάσουμε το κριτήριο, τη «Λυδία λίθο» μας!
«Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις»Αντισταθείτε!

«Τιμής ένεκεν»

«Δεν φταίει, φίλε μου, η καθημερινότητα...
Η φαντασία φταίει, που δεν της κάνει παρέα!...»