Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

«Δείγμα αφροσύνης και… Ψήγμα σωφροσύνης»

Από το Ευαγγέλιο της περασμένης Κυριακής, ένα δείγμα ανθρώπινης αφροσύνης (Λουκά ιβ’ 16-20):

«Ἀνθρώπου τινς πλουσίου εφόρησεν χώρα· κα διελογίζετο ν αυτ λέγων· τί ποιήσω, τι οκ χω πο συνάξω τος καρπούς μου; κα επε· τοτο ποιήσω· καθελ μου τς ποθήκας κα μείζονας οκοδομήσω, κα συνάξω κε πάντα τ γεννήματά μου κα τ γαθά μου, κα ρ τ ψυχ μου· ψυχή, χεις πολλ γαθ κείμενα ες τη πολλά· ναπαύου, φάγε, πίε, εφραίνου. επε δ ατ Θεός· φρον, ταύτ τ νυκτ τν ψυχήν σου παιτοσιν π σο· δ τοίμασας τίνι σται;»

Συνεπώς:

“Τούτο ποιήσω: Καθελώ μου”… τα στενά όρια του μυαλού μου, που μου περιορίζουν τον τρόπο του σκέπτεσθαι, ώστε να συνειδητοποιήσω ότι τα υλικά αγαθά και ο πλούτος δεν μας προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό, αλλά είναι μάταια…

Ψήγμα σωφροσύνης:

Θα γκρεμίσω αυτό το στενόχωρο καμαράκι της καρδιάς μου και θα χτίσω μια νέα καρδιά, που να τους χωράει μέσα όλους και θα ’χει διάπλατα ανοιχτά τα παραθύρια της στο φως!....

Δεν υπάρχουν σχόλια: