…το “χ” του χειμώνα και του χιονιά…

Έγραψα, προ τετραμήνου για το “φ” του φθινοπώρου

[http://spourgitistefanos.blogspot.com/2010/09/blog-post.html]

Συμπλήρωσα, πριν από μία εβδομάδα για το “φ” του φθόνου.

[http://spourgitistefanos.blogspot.com/2010/12/blog-post.html]

Και σήμερα μου ήρθε να γράψω για το “χ”!...

…To “χ” του χειμώνα και του χιονιά!

Χειμώνας είναι η απουσία αυτού που αγαπάς…

Χειμώνας είναι τα χέρια που απλώνονται, σαν γυμνά κλαδιά δένδρων, και δεν έχουν ν’ αγκαλιάσουν τον άνθρωπό σου…

Χειμώνας είναι η σιωπή…

Ευτυχώς υπάρχει η αγάπη!

Κι αυτό δίνει ελπίδα…

[“Μες στη μέση του χειμώνα, άνθισε μια ανεμώνα”…]

…πως σύντομα η άνοιξη θα αντικαταστήσει τον χειμώνα…

…τον χειμώνα της καρδιάς…

Υ.Γ.: Περίπου ένα χρόνο μετά επανέρχομαι και αφιερώνω, εξαιρετικά, το “Θυμάμαι!... Θυμάσαι;…” [http://spourgitistefanos.blogspot.com/2010/01/blog-post.html]

Υπάρχει ελπίδα!...

Σ’ αυτή την πόλη την απάνθρωπη, την μουντή και γκρίζα…

…αλλά και στη ζωή μας όλη, παρά τις όποιες δυσκολίες…

…υπάρχει Ελπίδα!

[Η φωτογραφία λήφθηκε σήμερα το πρωί]

Υ.Γ. Αλήθεια; Έχετε ακούσει ότι, κατά την παράδοση, αν ψάξει κανείς στη “βάση” του ουράνιου τόξου θα βρει έναν θησαυρό; Ε, λοιπόν, ισχύει! Το μεγάλο κτίριο στη βάση του ουράνιου τόξου είναι, νομίζω, το κτίριο του Ο.Π.Α.Π.!... [Αυτό θα μπορούσε να εκληφθεί και ως ιδέα για διαφήμιση (από την οποία φυσικά θα διεκδικήσω δικαιώματα!...)]