Κυριακή του Πάσχα - Ανάσταση

Μεγάλη Παρασκευή – Αποκαθήλωση

Μεγάλη Πέμπτη - Σταύρωση

Πέρα και ανεξάρτητα από τα “πρέπει” και τα “θέλω”

Υπάρχουν και πράγματα πέρα και ανεξάρτητα από τα “πρέπει” και τα “θέλω”.

Δεν ερωτευόμαστε, για παράδειγμα, και δεν αγαπάμε, επειδή “πρέπει” να ερωτευθούμε ή επειδή “θέλουμε” να ερωτευθούμε. Απλά μας συμβαίνει!...

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες

Μου ήρθε χθες το ακόλουθο e-mail:

«Αγαπητοί εσπρεσάκιδες, φραπεδάκιδες, καπουτσινάκιδες,

Όπως όλοι γνωρίζετε στα καταστήματα που μας σερβίρουν τους καφέδες μας, μας πιάνουν τα οπίσθια(!!!) υπερχρεώνοντας τα ροφήματα, κερδοσκοπώντας εις βάρος των απλών καταναλωτών.

Ένα απλό προϊόν που στα σούπερ μάρκετ κοστίζει ανάμεσα στα 0,75 - 4 ευρώ η συσκευασία, στα καφέ που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία και στις περιοχές αναψυχής και διασκέδασης της Αθήνας, των μεγάλων αστικών κέντρων και των τουριστικών προορισμών, οι τιμές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ένας ελληνικός καφές ξεκινάει από 2,5 ευρώ, η τιμή εκκίνησης του γαλλικού ειναι στα 3 ευρώ, ενώ ο καπουτσίνο - ως προϊόν ιταλικής φινέτσας και μόδας - ξεκινάει στα 3,5 ευρώ.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που στο εξωτερικό οι τιμές αυτών το υπηρεσιών, δεν ξεπερνούν ούτε κατά το ήμισυ των παραπάνω "ελληνικών" τιμών.

Συνήθως οι τιμές του καφέ εκτινάσσονται σε περιόδους πολέμου. Τελικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε ακήρυχτο πόλεμο με τη γενιά των 700 ευρώ - τους συνήθεις πελάτες, λόγω ηλικίας, των καφετεριών. Τα παιδιά αυτά τιμούν τον παραδοσιακό τρόπο συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης των Ελλήνων, δίνοντας με αυτό τον τρόπο ζωή και οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζόμενους αυτών.

Καλούμε λοιπόν όλους εσάς να διεκδικήσετε δυναμικά τον απαιτούμενο σεβασμό προς τον πελάτη, την τσέπη του και τη νοημοσύνη του.

Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009 δεν θα πάμε για τον καθιερωμένο καφέ με φίλους. Ας απολαύσουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά και στους δρόμους και ας μαζευτούμε στα σπίτια μας για καφέ.

Αν λοιπόν αυτές οι επιχειρήσεις θέλουν να επιβιώσουν εν μέσω κρίσης, ας ρίξουν τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσουν την πελατεία τους.

Σάββατο 11 Απριλίου 2009

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες

Προωθήστε το σε όσους περισσότερους μπορείτε!»

Προσωπικά ελάχιστα συχνάζω σε καφετέριες. Υπό αυτό το πρίσμα “καρφί δεν μου καίγεται”. Όμως είμαι υπέρ της κάθε είδους κοινής – συλλογικής δράσης που μπορεί να οδηγήσει σε μείωση τιμών, σε οποιονδήποτε τομέα, ιδίως μάλιστα δεδομένου ότι, κατά τη γνώμη μας, εμείς οι Έλληνες “την έχουμε δει… κάπως” και καλό θα ήταν, το ταχύτερο, “να αλλάξουμε μυαλά”…

Μετρητές επισκεψιμότητας ιστοσελίδων

Στο παρελθόν, στην “Κλέφτρα Κίσσα” έχω αναρτήσει δύο κείμενα που αναφέρονται στους μετρητές επισκεψιμότητας των διαφόρων ιστοσελίδων και δη των ιστολογίων:

* “Γιατί δεν έχω μετρητή” [Από το blog “Memoryland” του Γεράσιμου], εδώ: http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/10/blog-memoryland-gerasimos.html &

* “Η παγίδα με το τυράκι” [Από το blog “Η ζωή είναι ωραία” της Σοφίας Κου], εδώ: http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/10/blog_17.html

Κι εγώ ανέκαθεν ήμουν της άποψης ότι αξία και σημασία έχει η ποιότητα και όχι η ποσότητα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο μετρητής μπορεί να είναι ένα “εργαλείο”, ώστε, πού και πού, να ενημερώνεσαι πόσοι σε επισκέπτονται [Χωρίς, βεβαίως, αυτό να σε επηρεάζει…]. Πάντως ανέκαθεν έτρεφα και μια δυσπιστία για την ακρίβεια των μετρήσεων. Ειδικότερα όσον αφορά στο παρόν Ιστολόγιο, το “Σπουρίτι”. Και, πλέον, έχω πάρα πολλά στοιχεία και αποδείξεις ότι “κάτι δεν πάει καλά”. Για παράδειγμα: Έχουν υπάρξει πάμπολλες περιπτώσεις, στο παρελθόν, που άνθρωποι μου είπαν ότι με διάβασαν μια συγκεκριμένη ημέρα, κατά την οποία, όμως, ο μετρητής δεν είχε “γράψει” τίποτα! Ή περιπτώσεις συγγενών, γνωστών και φίλων από το εξωτερικό, που ενώ έχουν επισκεφθεί και διαβάσει το συγκεκριμένο ιστολόγιό μου, οι επισκέψεις τους αυτές δεν έχουν καν καταγραφεί από τον μετρητή. Και, βεβαίως, τα παραπάνω παραδείγματα δεν είναι τα μόνα. Ήδη, όπως προανέφερα, έχω στοιχεία και αποδείξεις που δεν επιδέχονται αντίρρηση! Άλλωστε πλέον προκύπτει και από αυτούς τους ίδιους τους μετρητές που έχω στα ιστολόγιά μου. Συγκεκριμένα: Ελάχιστα μετά το άνοιγμά τους, είχα βάλει, ταυτόχρονα, σε καθένα από τα ιστολόγιά μου, 2 ή 3 μετρητές. Ιδού τα αποτελέσματα:

“Seagull”, από Οκτώβριο 2007 ως τις 24.3.2009.: Οι τρεις μετρητές δείχνουν τις ακόλουθες ενδείξεις: 10966 – 10008 – 8150. Στις 24.3.2009, έβαλα άλλους δύο μετρητές, τους οποίους “ευθυγράμμισα” με το 10966 του κατά τεκμήριο πιο αξιόπιστου από τους προηγούμενους μετρητές. Σήμερα, δέκα μέρες μετά, οι ενδείξεις των πέντε μετρητών είναι: 11264 -10294 -8398 και (των δύο νέων) 11227 – 11218. Λοιπόν… Ο “κατά τεκμήριο πιο αξιόπιστος” μετρητής (φαίνεται να) με συμφέρει!...

…Αμ δε!... Ιδού τα αντίστοιχα στοιχεία για ένα από τα άλλα ιστολόγιά μου και συγκεκριμένα για το παρόν, για το οποίο έχω και τα περισσότερα “παράπονα”:

“Σπουργίτι”, από 3.2.2008 ως τις 24.3.2009: Οι δύο μετρητές δείχνουν τις ακόλουθες ενδείξεις: 1910 – 1542. Σημειωτέον ότι εδώ, ο “κατά τεκμήριο πιο αξιόπιστος” μετρητής είναι αυτός που δείχνει μικρότερη επισκεψιμότητα. Μ’ αυτόν, λοιπόν, ως βάση, “ευθυγράμμισα” και πάλι τους δύο νέους μετρητές που έβαλα. Σήμερα, δέκα μέρες μετά, οι ενδείξεις των τεσσάρων μετρητών είναι: 1984 – 1564 και (των δύο νέων) 1625 – 1631. Κι αναρωτιέμαι, μεταξύ άλλων, για παράδειγμα: Πόσες φορές εθεάθησαν σελίδες του ιστολογίου μου αυτού, τις τελευταίες δέκα ημέρες; 74; 24; 83; ή 89;

Κι ύστερα σου λένε “οι υπολογιστές δεν κάνουν λάθος”!... Να συμφωνήσω! Άρα… έχουν κάνει λάθος οι άνθρωποι που τα έχουν προγραμματίσει…

…Κι εμείς που τα εμπιστευόμαστε τυφλά!...

Υ.Γ.: Βλέπω τώρα ότι το “Seagull” είχε, ανήμερα την Πρωταπριλιά, 54 θεάσεις από 28 επισκέπτες. Να το εκλάβω “κάπως” λόγω Πρωταπριλιάς; Στις 2.4.2009 είχα 35 επισκέπτες (Γιούπιιι!... αύξηση!...) με 45 θεάσεις (Κλαψ! Λυγμ! Οδύρμ!... πέφτουμε!...). Ίσως η αύξηση των επισκεπτών να οφείλεται και στην Γενική Απεργία της ΓΣΣΕ και της ΑΔΕΔΥ (Ιδού, κύριοι, πώς γίνονται οι βαθυστόχαστες σημαντικές αναλύσεις!...). Πάντως σήμερα – αύριο προφανώς θα έχουμε αύξηση, όπως συμβαίνει, συνήθως, μετά από κάθε νέα ανάρτηση…

Καλό Π-Σ-Κ !

Βικιπαίδεια & Βικιφθέγματα

Συμμετέχω...

http://el.wikiquote.org

http://el.wikipedia.org

...Ελάτε κι εσείς!...

ΔΕΝ είναι Πρωταπριλιάτικο!

…Πώ, πω! Πόσο καιρό έχω να γράψω εδώ στο “Σπουργιτάκι”;

Πόσο καιρό έχετε να με ακούσετε και να με δείτε;…

Ε, δεν φταίω μόνο εγώ…

…ούτε μονάχα εσείς…

Αμοιβαία είναι αυτά τα πράγματα!

Αν δεν μου ρίξετε ψιχουλάκια, είναι “φυσικό” και “λογικό” να πετάω για άλλες γειτονιές…

Τον τελευταίο καιρό, “πού με χάνεις, πού με βρίσκεις”, στα “Βικιφθέγματα” βρίσκομαι! Κι όχι απλώς βρίσκομαι, αλλά και συμβάλλω ενεργά και, μάλιστα, με έκαναν και “διαχειριστή” εκεί πέρα. Προσωρινώς, βεβαίως, για ένα τρίμηνο και.. βλέπουμε!... Αν είμαι καλός μπορεί να με… κρατήσουν (λέει…).

Τέρμα η πλάκα! Σοβαρότητα, κύριοι! Και αν μη τι άλλο η προσπάθεια που γίνεται στα “Βικιφθέγματα” είναι σοβαρή. Το ίδιο, βεβαίως, και η “αδελφή” προσπάθεια, στη “Βικιπαίδεια”, όπου επίσης συμβάλλω όσο μπορώ.

Λοιπόν… θα σας δω εκεί:

Βικιπαίδεια: http://el.wikipedia.org/wiki/Κύρια_Σελίδα και

Βικιφθέγματα: http://el.wikiquote.org/wiki/Κύρια_Σελίδα

Μήπως είμαι αναρχικός;…

Γιατί υπάρχει το Κράτος;

[Γιατί υπάρχει το ελληνικό κράτος;…]

Υποθέτω ότι υπάρχει για να παρέχει στους πολίτες του τουλάχιστον τα στοιχειώδη…

…Ασφάλεια, Εκπαίδευση, Σύστημα Υγείας…

Εάν δεν τα παρέχει, τότε ποιος είναι ο λόγος ύπαρξής του;!

[Μήπως είμαι αναρχικός;… Να συλληφθώ πάραυτα!... Μην τυχόν και διαδώσω τέτοιες ανατρεπτικές ιδέες, έτσι;… Αν και είμαι σίγουρος ότι αυτή η σκέψη έχει γεννηθεί και υπάρχει μέσα στο μυαλό κάθε υπηκόου αυτής της χώρας, οπότε, κύριοι, αλλού αναζητήστε τη “λύση”!...]

Αν δεν θέλετε “να μας πάρει όλους και να μας σηκώσει”, Κύριοι Κύριοι, φροντίστε το Κράτος να δικαιολογεί στοιχειωδώς ην ύπαρξή του….

Κυριακή της Ορθοδοξίας

Κυριακή, 8.3.2009

Κυριακή της Ορθοδοξίας σήμερα.

Εκκλησιάστηκα στον Ι.Ν. Αγίου Στυλιανού Γκύζη.

Ο Άγιος Στυλιανός, θυμίζω, είναι ο προστάτης των παιδιών…

Σε μερικά παιδιά, λοιπόν, είχαν δώσει απόψε οι μεγάλοι να κρατούν και να προβάλλουν, όπως οι ίδιοι, κατά το έθιμο τέτοια μέρα (που εορτάζεται η αναστήλωση των εικόνων), κάποιες εικόνες. Μια εικόνα κάθε παιδί. Κι όσο μπορούν να τις υψώνουν ψηλά, να τις επιδεικνύουν. Αυτό και έκαναν. Επιδεικτικά και με καμάρι!

Όλα τα παιδάκια, εκτός από ένα!...

…ένα κοριτσάκι, λοιπόν, επίμονα και παρά τις επανειλημμένες συστάσεις και υποδείξεις των υπολοίπων, μικρών και μεγάλων, κρατούσε την εικόνα, που του είχαν δώσει, ανάποδα, δηλαδή όχι προς τα έξω, ώστε να τη βλέπουν οι άλλοι, μα προς τα μέσα, προς το πρόσωπό της και τα μάτια της, ώστε να τη βλέπει η ίδια!...

Με συγκίνησε και η στάση της και η επιμονή της σ’ αυτό που έκανε και ο τρόπος που το έκανε [Διότι η κατάσταση αυτή δεν “διορθώθηκε” καθ’ όλη τη λιτανεία και μέχρι το τέλος της λειτουργίας – ακολουθίας!...] Και με δίδαξε!... Με έκανε να σκεφθώ!...

…πως δηλαδή οι εικόνες των Αγίων δεν είναι να τις επιδεικνύουμε στους άλλους…

…πως οι Άγιοι προβάλλονται από την Εκκλησία ως παραδείγματα προς μίμηση για εμάς τους ίδιους!...

…πως αντί να επιδεικνύουμε και να υποδεικνύουμε στους άλλους, η ορθή (ορθό-δοξη!) στάση είναι να κοιτάζουμε τους Αγίους, να παραδειγματιζόμαστε απ’ τη ζωή τους, να μιμούμαστε κι αυτούς και, ιδίως, τον ίδιο το Χριστό και την Παναγία και όλους γενικά αυτούς που επικαλούμαστε…

[Παρένθεση: Θυμήθηκα (και πάλι!) την ιστορία με τον Μέγα Αλέξανδρο, που όταν βρήκε ένα δειλό στρατιώτη που ονομαζόταν κι αυτός Αλέξανδρος, του υπέδειξε είτε ν’ αλλάξει συμπεριφορά είτε ν’ αλλάξει όνομα… κάτι που προφανώς ισχύει, πολύ περισσότερο, για όσους τολμούν να κομπάζουν πως φέρουν το όνομα του Χριστού, τολμούν ν’ αποκαλούνται, δηλαδή, ψευδεπίγραφα, Χριστιανοί!...]

Όχι επίδειξη και υπόδειξη προς τους άλλους, συνεπώς…

…Στόχος και επιδίωξη να είναι ο δικός μας εαυτός… [στο πώς θα μπορούσαμε να τον κάνουμε άγιο κι αυτόν…]

…Κόντρα στις υποδείξεις και στις συμβουλές των “καθώς πρέπει” και των “θεματοφυλάκων” της παράδοσης…

Αυτό τουλάχιστον ήταν που διδάχτηκα σήμερα εγώ από την κατάσταση που έζησα κι απ’ την μικρούλα που ξέχασα να ρωτήσω και να μάθω το όνομά της, μα που διαισθάνομαι πως λεγόταν “Στέλλα”… Δηλαδή επισήμως από το “Στυλιανή”… μα που (για μένα τουλάχιστον) παραπέμπει και στο stella… estella… αστέρι… αστεράκι…

Να ζήσεις Στέλλα! Να ζήσεις, αστεράκι μου!.. Να ζήσεις και να φωτίζεις με το παράδειγμά σου τις νύχτες μας… Διότι τα αστέρια είναι αυτόφωτα… Κι όχι ετερόφωτα, όπως ήθελαν να σε κάνουν οι “φωστήρες” που πήγαν να σου υποδείξουν το “σωστό” της επίδειξης!...